Çok bozuldu, yüzü o kadar mutlu etmişti ki beni...
Kızma dedim, ben içtiğimi ödeyebilirim, ben evden çıkarken cebime ona göre paramı koyabilirim, senin parana ihtiyacım yoktu. Benim gururumu kırmaktan başka bir şey yapmadın.
Nasıl bunu dersin, ısmarlatamam, ısmarlatmadım. Hayatımda olmadı bu. Sen bi bayansın dedi.
O zaman bana yan gözle bakıyorsun, beni bir dost arkadaş değil, dişi olarak görüyorsun ve hatta belki de götürmek istiyorsun dedim.
O an çok kızdı, nasıl bunu dersin, nasıl bu cümleleri kurarsın hemde 2 biranı ısmarladım diye. Bu böyledir, düzen bu, sen benim çok ama çok önem verdiğim bir arkadaşımsın sana bir an bile o gözle bakmadım. dedi.
Öyle değil miydi! Benim içkimi ısmarlayarak, bedenimi ruhumu cümlelerimi kiralamış olmuyor mu.
Neden ortak ödenmez ki?
Tüm gece, önyargılardan, tabuların baskısından ve bizi soktuğu hallerden konuşmuştuk...
Nasıl olurda insanlar bu kadar sığ bakar.
Nasıl olur da, kızların hesabının ödenmesi gerektiği mantığı ile yaşar.
Bende insanken, o da insanken, bu dünya düzenindeki eşitsizlik niye!
Anlayamıyorum, anlamadıkça kızıyorum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder