20121027

Sevgiliye Yazılanlar Tadında; Babaya!

3 gibiydi eve geldiğimde, kapının deliğini bulmaya çalışsam da başaramadım. Aradım açtı kapıyı. İlk kezdi o saatte, o eve tek başıma döndüğüm. Hayatımda 2. kez evin anahtarını almıştım. Sabah yola çıkacaktık. 6 Aydır ilk kez başbaşa kalacaktık hemde uzun bir süre. 6 Ayda hayatımda neler olduğundan haberi bile yoktu, parasız kaldım, gece 4 de gidecek yerim olmadı, ameliyat! oldum, ameliyattan çıktım kimse bilmezken, tek başıma kıvrandım, ağladım, eski sevgilime sığındım, okuldaki 8 dersimin 5inden kaldım, sarhoş oldum, sokaklarda ağladım, müdürümle tartıştım, işi bırakmak istedim, arkadaşlarımdan borçlar aldım, ödedim, aç kaldım, her motor gördüğümde o mu diye baktım... Sonuç; başbaşaydık. Başım ağrıyordu, kafam hala güzeldi. İzmir söke arasını, yer yer 50, maksimumda 90 la gitti otobanda. Merak ediyordu, joy fm gibi, frekansı yakalamaya çalışıyordu. Halbuki bilmiyordu, ayrı kıtalarda olduğumuzu. Kahvaltı yaptık, bucadan aldığımız boyoz ve gevreklerle, sazlıköyde. Sökeye girdiğimizde, didim- söke dolmuşuna bindirdi beni. Öpmedim bile. Çaktırmadan arkama baktım, yoktu bile. Hiç ağlamadım, müzik de dinlemedim, kitapta okumadım. Bunlar garipti, en azından birini yapmak zorundaydım. Uyumaya da çalıştım, 10 dakka uyumuşum. O gitti, bende gittim. Hemde çok uzun zaman önce. İstediğim, ne 25 yıldır yaptığı gibi elimi tutup sarılmasıydı, ne de bana bok atmasıydı. İstediğim, üstüne basıyorum dili geçmiş zamanda; beni anlamasıydı. Ve biliyorum ki, o anlamayacak! Ve belki de o bende sonsuza dek, hastalıklı bir şekilde; leylanın mecnuna, şirinin ferata hissettiği gibi; bitmeyecek bir aşk gibi, kızın babasına nefreti olarak kalacak! Ve sayesinde, hiç bir erkek beni üzemeyecek ve hiç bir erkeği unutamadığım bir gün bile olmayacak! İnsan babasını unutuyorsa, diğerlerini nasıl unutmasını, içime işlediği gibi, hiç bir erkeği elde etme duygum dışında, başka bir duygu yaşayamayacağım! Sadece babam ve O dışında! O'yu da hep seveceğim! Babamdan nefret ettiğim gibi! Not: Bir daha onla ilgili şeyler yazmayacaktım ama hayatta büyük konuşmamak gerektiğini pek yakın tarihte öğrendim!

1 yorum:

tulkas!? dedi ki...

üzüldüm.