Minik kırıntılar var içimde ona karşı; resti çektim 3 gün önce. Evet 26 yıldır ilk kez bu kadar net konuşmuştum.
Eskiden, walkman'imi, gitarımı almakla tehtit ederdi, sonra kendini göstermemekle, son nokta da; siktiri çekmesiydi.
Bu sefer, ettiği hiç bir tehtit işlemedi, çünkü artık onun aldığı bir walkman'im yoktu, gitarım yoktu, kendini göstermesine gerek kalmadan ben zaten aylarca siktir olup gitmiştim...
Tüm kozları elinden alınmış bir çocuk gibiydi. Bir sürü restim ve ters cümlemden sonra, sanki ben istemişim gibi, sana son bir konuşma hakkı veriyorum dedi. Ondan önce ki cümleleri, ne ölüme ne dirime derken, şimdi konuşmak istediğini ima etmeye çalışıyordu...
Gülünçtü...
Ben onun sevgilisi değildim ki, siktiri çektiğinde çıkayım yeni bir baba bulayım kendime.
Şimdi konuşmaya geldim, içeride kahvaltısını yaparken, gergin gerg,n her an içeri girip konuşmamı ve sonunda söyleyeceği minicik ters bir cümle ile siktir olup gitmemden korkuyor.
Fakat ben karar verdim ki, artık bu evden bu şekilde çıkmayacağım. Artık cebimde para varken, hellaleşerek çıkacağım bu evden...
Çünkü O'nun söylediği gibi, hasta, kalp hastası gibi...
Hala ona sarılmadım, aslında 10 günde 1 kere karşılaşmıştık, fakat orada sarılamamıştım, becerememiştim... Bu konuşmadan sonra sarılabilir miyim bilmiyorum. Ama bildiğim bu evden çıkıp gitmeyecek olduğum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder