Bacaklarım uyuşuyor, dişlerimi sıkıyorum, gözlerim kocaman, hızlı nefes alıp veriyorum...
Sakinleşmeye çalışıyorum...
Daha doğru düzgün tanımadığım birine az önce o telefonda, içimde telefonu fırlatıp, amına kodumun gerzeği cümlesini çılgınlar gibi kurmayı isterken en sakin halimle ve hafif titreyen ses tonumla, en mantıklı cümleler ile ağzına sıçtım.
Hee ben sıçtım ağzına ama ona öyle geldi mi, söylediği gerizekalı cümlenin farkına vardı mı bilemiyorum!
Bilmeyi falan da istemiyorum.
Sadece çok kızgınım, dinlemeden fırçalamaya çalışan, haksızlık yapmak için, hayata olan acısını çıkarmak için götünü yırtan amına kodumun loserlarına.
Hayır işin komik yanı, hep gülen, hep iyilik saçan ben, haksızlığa uğradığımda ne hale geldiğimi bilmediklerinden; bir anda kurduğum cümle karşısında şoka uğramaları beni daha da delirtiyor.
Evet iyiyim, evet art niyetim yok ama bu bana kurduğun cümleyi, düşünmeden kurabileceğin anlamına gelmez ve işte sonucu kuyruğunu sıkıştırıp, amına kodumun telefonu eski loser halinle kapatmak olur.
Evet rahatladım biraz bu yazı ile.
Hatta kafamdaki, acabaları da bu telefonla yok ettiği içinde harika hissediyorum.
İşte bu soru işaretsiz kafamı seviyorum!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder