Gibi sorularla bu ara kafayı kırıyorum.
Bazen acaba beceremeyecek miyiz diyorum. Sonra aklıma, istemek kavramı geliyor. İstedikten sonra, çöpünü satıp, isveç gibi para bile kazanabilirsin. Kendini satmak da, kendine inanmaktan geçiyor. İnanmaksa, istemeye bağlı üçlü bir zincir.
O an içim ferahlıyor çünkü ben inanıyorum diyorum ama ardından ee o zaman napalım, birilerini daha mı katsak ekibe diye düşünüyorum.
İşlerimiz azalmış, daha çok beyinle daha geniş düşünme yelpazesinin olabileceğini düşünüyorum ama bizim gibi çalışan adam bulmak zor yada bizim kadar inanacak birini bulmak zor...
Bir yandan, tezimi bitirmem gerekiyor, bir yandan bu hafta izmire gitmem gerekiyor, aynı zamanda okuldaki haftaya ve bu haftaki sunumlarıma çalışmam gerekiyor, okulun kapanmasına daha doğrusu sınavların da başlamasına kaldı 3 hafta, ders de çalışmam gerek, bu 3 hafta da nasıl tez yazıcam bilmiyorum ama danışman hocama bu 3 hafta boyunca düzenli gitmem gerekiyor... falan filan.
Bunlar kafamı kurcalarken, bir de işi organize etmem, toplantılara katılmam, yeni toplantı ayarlamam, araştırma yapıp, yeni fikirler üretmem, daha sık ekipçe toplantı organize etmem gerekiyor, aynı zamanda arada desarj olmam, ee motorumda bu hafta geliyor, çocukluk hayalimi yaşamam gerekiyor.
Nasıl bir boktur bilmiyorum ama darlanıyorum bu yoğunluğu düşündükçe.
Zaman hızlı geçiyor ve ben zamanı hala iyi kullanamıyorum, bundan dolayı da sürekli kendime kızıyorum ama kızsam da yine de düzenlenemiyorum.
Saat oldu 2, benim yarın 3 tane toplantım var, saat 7.30 da kalkıcam. Akşam 10dan önce de eve giremeyeceğim.
Yarın işle ilgili çalışmam, ardından sunumları bitirmem, tezimi hocaya götürecek şekilde 5-10 sayfa hazırlamam gerekiyor, aynı zamanda babam salondaki masamı ona bırakmamı ve odama taşınmamı istedi, taşınma işlemini yapmam gerekiyor. Çarşamba okulda olmam gerekiyor, perşembe sunumumu yapmalıyım, aynı zamanda o ara izmir için hazırlanmalıyım.
Kısaca sıkıldım, daraldım.
Aklımdan sürekli, siktir et tezi, seneye verirsin diyorum ama bir yandan tezimi verirsem belki gelecek dönem okulum bitebilir. Karar verememekten daha boktanı olmasa gerek. İşte o kararı versem belki içim rahatlayacak ama olmuyor yapamıyorum!
Yeter uyucam o zaman!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder