Bir garip hayat. Sanırım yıllardır olmadığı kadar ilginç iyilikte gidiyor.
Hem özel hayatım, hem de iş hayatında attığımız dev adımlar...
Anlam veremiyorum, bundan 2 ay önce çok kötüyken, her gün güzelleşti.
Artık motorcu 15 kişilik bir kız grubum var. Hepsi harbi motorcu, yola çıkıp 600 km yapan, dünyayı gezen ama işlerine de devam eden. Aynı zamanda bir sürü motorcu erkek arkadaşımda oldu, apaçilerden olmayan, hatta aynı zamanda off-road yapan, patenci, garip garip icatlar yapan bir çocuk bile var.
Haftasonları da, efsane bir ekiple Kadıköy'ün sokaklarında müzik yapıyoruz. Tüm sokak dans ediyor. Hep beraber söylüyoruz. Yaptıkları müzikler benim full playlistim hemde. Öyle şekerler ki, hiç eğlenmediğim kadar belki 10 yıldır eğleniyorum, geceleri yatağa yatınca gülmekten çenem ağrıyor, şarkı söylemekten sesim kısılıyor.
Bir sürü çok yakın kız arkadaşım olmaya başladı. Herkes gidiyor derken, neye uğradığımı şaşırdım, her gece biri arıyor haydi diyor. Telefonum susmuyor, bugün hasta oldum diye hepsi aradı, kapıya geliyorum ilaç getirmeye diye. Çok tatlılar.
Daha özel yaşama girersek, o hiç olmadığı kadar iyi. Son 2-3 yıldır, neler yapmışım tanrım dedirtiyor.
İşe gelirsek, yeni yapılanma, kosgeb desteği, ofisi hayvan gibi bir yere alma, 1 yıldır yapamadığımız bir makinayı yapma, ekibi büyütme gibi durumlarla resmen büyüyoruz.
Nasıl oldu anlayamıyorum, nasıl bu kadar iyi gidiyor hiç anlayamıyorum.
Sanırım şansım döndü. N.'ların evde, Oğuzhan bir kağıt bulmuş, üstünde adım yazıyormuş, büyü kağıdıymış, arapça yazılı ve her yerinden sarılı. Çok saçma, çözemedik neden onların evde, neden biri bana büyü yapmak istesin. Ama garip ki herşey güzel işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder