E5

Adı e5, Çok uzun zamandır ilk kez otobüse bindiğim ve ondan daha uzun zamandır kullanmadığım bir yolu denememle karışma e5'in kenarında sağanak yağmurda ağlaması ile çıktı prenses kız.
Resmen bana ait, resmen benim gibi. Biliyorum gidecek ama kısa süreli bana ait birşey öyle güzel ki.
Akşam eve gittim, duş aldım ve çıktım, ofise geri döndüm. Onun yalnız kalmasını istemediğim için.
Tüm gece patilerinden üşüyüp üşümediğini kontrol ettim, tüm gece sevdim, tüm gece gözüne pansuman yapıp, kremini sürdüm.
Keyfim uzun zamandır olmadığı kadar yerinde. Nasıl da istiyorum bu kadar savunmasız bana ait birşeye sahip olmayı, bir o kadar da korkuyorum bana bu savunmasız dünyaların bağlanmasını.
Çünkü daha buna hazır olmadığımı da çok iyi biliyorum.

Çok şey değişti, ben değişiyorum, hayat değişiyor, hayatımdaki insanlar değişiyor.
Geçen gece yol sormak için durdum, motorum hiç bilmediğim incin top attığı yerde kaldı. Bilirkişi gibi gözüken, köftecinin temizlik yapan elemanını buldum, ne yaptı etti çalıştıramadı. Babamı aradım, koy bir yere alırız bir ara dedi, kestirip attı. Bırakamam, bırakırsam bulamam diye korkumdan yolda oturdum kaldım, bekliyorum çaresizce.
Kızlara ne bok yicem diye sordum, kızlardan biri a.'i aramış, A. aradı, yapacabileceğim ne var dedi, yok dedim, kitleyeceğim gideceğim sanırım başka çarem yok,yoksa götümü kesecekler dedim.
2 Dakka sonra aradı, bir yere götür motoru yola çıktım geliyorum dedi. Daha yeni tanıştığım biri nasıl bu kadar iyi olabilirdi ki, babam bile gelmezken.
Motorumu 1,5 saat uğraştı ve çalıştırdı, oradan beni gideceğim yere kadar km'lerce yolunu uzatarak götürdü.
Hiç bir karşılık beklemeden, sadece yaptı, çünkü o da iyilikle besleniyordu.
Çok güzeldi, Ona bir taş verdim, gece parlayan.
Dedim ki, ışığın olmadığında, ona bak. Yolunu aydınlatacak, biri olmasa bile ben olacağım.

İşte E5'in de fosforlu taşı bendim. Benim koynumda uyuyacak bu gece. Benim boynumun altına girmeye çalışacak bu gece.
Bu gece ikimiz için de güzel bir gece olacak işte!