Olamaz bu büyüklükte bir rastaltı.
Tam 6.cıdır, ofise gelirken veya çıkarken üst üste 7 günde aynı adamla karşılaşma şansım ne olabilir.
Yaşı 65lerinde, üstü başı yırtık, sırtında bir sopaya bağlanmış en az 10-12 poşet...
Nasıl olur abi, ya ben çıkarken ya da gelirken denk gelmek.
Nasıl olur bu kadar gündür böyle bir durum.
Bugün yanına çektim motoru, iyi geceler dedim, iyi geceler kızım dedi.
Bu kadar olamaz.
Ne de çok anlatacak şey var.
İki gün önce, gece 4'te savaş verdiğim dünyamı terk ettiğim gibi ama öyle bilinçliyim ki, ne kızıyorum, ne de sinirliyim. Sadece böyle olması gerekiyordu diyorum.
Ne de güzel bir duygu bu kadar akıllıca bakman dünyaya.
Keşke dediğim tek şey, keşke biri sabah ofise gelip beni uyandırsa, saat 10.00 sıları olsa mesela veya bir telefon açsa; 'gün kaçıyor çabuk kalk bgm' dese de, ben de hemen uyansam.
Olmuyor değil mi?
Uyanamıyorum muyum hala? Evet uyanamıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder