İş Hayatına Hoşgeldin Gecesi

Belki de bırakmam gerek işi. İşe başlayalı, dolu dolu 8 ay oldu, tatile gittim çalıştım, mesaim bitti yine çalıştım, gece oldu çalıştım, sabah oldu hala çalışıyordum, okula gittim çalıştım, arkadaşlarım dışardayım yine çalıştım... Ne için, inandığım için, dünyayı değiştirmek için, sonuç; hiç tanımadığım, beni rakip gören insanların arkamdan, konuşması, yaptıklarımı yapmadım diye söylemesi için mi? İş hayatına hoşgeldin denmeleri, kulağımda çınlıyor gibi... Ben bağlanırım, inanıyorsam, kanımın son damlasına kadar savaşırım. Her sevgilimle yürütmeye çalıştığım gibi, kanım bitince de, yeni kan bulurum, o yeni kan; işti ve ben yine Barışı dinlemedim, tek sepete koydum tüm yumurtaları. Yumurtaların yarısı kırıldı. Belki de çoğu ve yeni bir kan nasıl bulacağım. En zor zamandayken hemde, param yok, yeni bir iş seçeneğim yok, evim bile yok! Belki de düştüğüm yerden kalkıp, bir anca önce ayağa kalkıp, yeniden başlamam gerek. Yeterince düştüm mü onu da bilmiyorum ki, savaşa devam mı etmeliyim hala, çıkmaz sokağa girdim mi yeterince? Bir sürü soru işareti ile bu gece ders çalışmam gerekirken, yine içeceğim. Son 6 aydır her haftasonundan farksız...