Kürkçü Dükkanı İstanbul

Yarın son günüm, bugün son gecem bu ofiste! Koca bir istifa mektubu, İstanbulda evsiz göçebe bir yaşam, parasızlıksa sonunun nereye gideceği belli olmayan kocaman bir boşluk. Ve hoşgeldim yeniden kürkçü dükkanım İstanbul! Belki de haftaya İzmir'e gitmeli! Anne kucağında ısınmalı, güç toplamalı.. İyi ki, annem var, Can var, Barış var diyorum sürekli kendime. Biri, çevresinde ona güç veren birileri olmadıysa, o hiç bir zaman güçlü olamaz. Onlar olmasaydı, belki de o istifa konuşması hiç olmayacaktı! Belki hep içim içimi yiyecekti... Sonuç olarak, dostlarım, annem, belki de şu an sahip olduğum en büyük şansımdır!