Misafir Oyuncular Gidince

İyi hissediyorum garip bir şekilde.
Ne kadar kötü anılsam da, bundan çıkardığım ders; hayatıma çeki düzen verme başlangıcı oldu.
Bazı insanlara ne kadar iyi anlatsanda anlatmak istediğini, ne kadar art niyetsiz olduğunu, belki iyi biri olsa da anlamak istemez seni.
Kabul etmek zordur hataları.
Bende yaparım bunu bazen. Korkarım gerçekten. Uğraşmak istemem, kabullenmek istemem ama bir gün anlarım.
Mesela aldatıldım anlamaya çalıştım ama başta kesinlikle anlayamadım. Şimdi ise kesinlikle kimsenin buna hakkı olmasa bile, bazı noktqlqra hak veriyorum. Tabi ki aldatan adama dönmek falan değil dediğim, ömür boyu kimseden nefret etmemek için, onun bıraktığı yara, bir ömür kalmaması için kendinden de hata bulmak gerek...
Azat etmek gerek ruhlardan...
Bugün bir başlangıç gibiydi. Dünden beri yalnızım.
Hayatımda ilk olmuş olabilir. Kendime süper bir kahvaltı hazırladım. Bir çok insan gibi bende tekken sadeve karnımı doyurmak için atıştırırım ama bu sabah o kahvaltıda yok yoktu.
Güzeldi. Uyudum. Biraz çalıştım.
Şimdi çıkacağım, güzel bir çay içip geleceğim çalışmaya devam edeceğim.
Kısaca benle ben olmayı, benle yalnız olmayı özlemişim. Dünde dediğim gibi, aslında hep yalnızız ve yalnız olmaya hep alışık olmak gerek. Arada misafir oyuncular girer, çıkar. Misafirler gidince, nr yapacağım dememek için, hayata tutunmak gerek... Yalnızlığı bilmek gerek....
Bugün başlangıç gibi oldu...
Yalnıznkahvaltı, yalnız gün, yalnız uyku, tek kişilik motor turu, bana bir çay abi!