Sadece ölüm

Bu gece bir kadının gözlerindeki ölümün acısını gördüm.

Herkes eğleniyor, kocasının yakın arkadaşının doğum günü ama kocası artık orada yok!

Aynı zamanda orada yok yok!

Sınırsız alkol, suşi, döner, meze tabakları, latin müzisyenler,  dansözler, dansözlere takınılan milyarlar...

Hiç biri hiç birşey ifade etmiyor ona.

Mekan kapatılşmış, herkes arkadaşı ama kimsesi yok.

Az önce benim ölümün burunuyla öpüşmem gibi...
Kimse yoktu.
Sadece üstüme gelen minibüs...
Yaşıyorum hala kimse yok.
Çengelköyde tek başıma çay içerken bu satırları yazıyorum, yine yalnız!
Belki de hayat yalnız ve o yüZden biz varız!