Aslında ne kadar mutluyuz ya da mutluluk nedir?
Neden reglken herşey kötü gibi gelir.
Regl insana sadece gerçeği mi hatırlatır, yalnız mı hissettirir, yoksa bile bile sürükleğimiz bedenimizi yalnızlık rüzgarında mı üşütür.
Konumuz regl mi o da değil.
Herşey güzel giderken, bir yandan da garip.
Anlamsız iyiliklerin içinden, ne yapıyorum dediğimiz anlardayım.
Geçmiş güzel günler, kötü günler, anlamsız acılar, anlamlı üzüntüler...
Hepsi gidiyor, geliyor.
Bugün okul hayatımdaki son vize sınavım için ders çalışıyorum. Son dersim.
Ne garip geliyor, 28 oldum.
yıllarca süren bir üniversite hayatı ve ne kazandım.
Bir sürü Alman arkadaşım oldu, Almanca konuşuyorum.
Belki de bunun içindi.
Belki götümden onca zaman akan kanla büyümem içindi.
Hala zorla çalışıyorum ama bunların da hepsinin bilincindeyim.
Sıcağı özledim, sıcak yorganı, hisseden ruhları, gerçek bir evi, gözlere baktığımda verdiğim sevgiyi, sevgiyle büyüyen yürekleri.
E5 şu an bacak aramda uyuyor, birazdan ondan ayrılacağım. İçimden gelmiyor ama ne yapayım işte, gitmeliyim.
Belki de hayallerimle olan, en büyük bağ sensin E5!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder