sadece salağım; bazen de aptalım

Klasik müzik eşliğinde, süper dağılmış ve toplanılmaya çalışan odamda, türk kahvemi içerek yazı yazıyorum.

Düşünüyorum da, bu kadar her şeyin üst üste geldiği bir hayat daha var mıdır? Elbette vardır, daha kötüleri de vardır. Yeter ki sonu güzel olsun, yeter ki kısa sonunda ölüm olmasın...

Girdiğim ameliyatın başarılı geçmesine karşın, geçen hafta her gün hastaneye kaldırılacak ama yalvar yakar gitmeyecek kadar kötü olmam üstüne; cumartesi doktoruma gittim. Sol kasığım sağ kasığımda resmen elle veya yukarıdan baktığında anlaşılacak kadar şişti... Sonuç olarak, enfeksiyon kapmışım; sebebi de, ameliyat sonrası söylenilenlere uymamam, mesela ilacımı içki içmek için almamam gibi:) Hemen yeni ve daha yüksek dozda bir antibiyotik verildi.
Eğer enfeksiyon büyümüşse bebeğim olmayacak; tüplerim tıkanacakmış. Yarın son kontrolle, doğmamış ama ilerde doğmasını istediğim bebeğimin, hazin ya da mutlu son mu olacağını belirleyecekler.

Ne denir bilmiyorum, sadece salağım; bazen de aptalım...