Bir yerde bir hata yapıyorum.
Hemde bayağıdır yapıyorum. Hatanın ne olduğunu göremedim hala ama bir yerde hata kırılım noktası olacağını düşünüyorum.
Çat diye anlayacağım.
Aslında hatayı hata yapan pişmanlıktır. Pişman olmak, olmamak arasındaki ince çizgi de farkındalıktan gelir.
Eğer farkındalığın kalbinle ise farklı, mantığınlaysa daha farklı sonuçlar verir.
Ne zaman mantık var peki? Bence sadece güçlü olduğunda mantık olur.
Güç nasıl olur, başarı ile olur.
Başarı ne? Para mı, ego tatmini mi, enleşme mi?
Başarı neyi istediğini bilmen ve ne şekilde o isteği yaşadığındır bence.
İstediğin şeyi, sadece sen sevdiğin için seçebiliyorsan da; işte o zaman aslında mantığınla hareket edebilir, pişmanlıklarını da mantıkla yaşarsın.
İşte belki de en büyük hata pişmanlık yaşamaktır. Çünkü bir şeyi yaparsın hata ya da değil, o an öyle olsun istemişsindir.
İşte hata yaptığım konu biraz uzun mevzu yazacak halim yok ama son 3-4 ayda 3-4 keredir yaptığım bir şey. Çok kez tekrarladığım için, hata noktasını pek yakında görebileceğimi düşünüyorum.
Annem geliyor 2 gün sonra. Damarlarımdaki kan sevgi doluyor düşününce.
Annemle adalardan bir otelden yer ayırttım. Öyle güzel olacak ki. Ona yaşadığını ve dünyanın hala döndüğünü ve bir gün de dönmeyeceğini hatırlatmak için can atıyorum.
Saat 4 oldu. Keşke 9.30 da biri beni arasa ve uyandırsa :D
Evet artık insanlara bunu söylemeye yüzüm kalmadı. Eskisi kadar olmasa da, hala uyku problemim devam ediyor. Artık denemediğim bir tek, birini parayla tutup, eline de anahtar verip içeri girip beni uyandırmasını istemek kaldı.
2 yorum:
=/
Ama bu yazıyı okuyan biri beni uyandırdı.
Bence çok da olumsuz değil. Ha bir de hata kırılım noktasını da bu gece buldum :)
Yorum Gönder