Kemoterapinin ilk günü:
Bilmiyor, bilmediği için tüm kemoterapi etkileri neredeyse yok gibi.
Ne kusma, ne halsizlik...
Bol bol yemek yedi yine. Ona günlerdir aldığım kinderler, süt dilimleri, pudingleri bugün de yedi. Sapasağlam.
Çok korkuyorum, bugün ilk gün olduğu için asıl tepkilerin başlamamış olma ihtimalinden.
Çok korkuyorum gece beni mide bulantısı ile uyandırmasından.
Çok korkuyorum gözlerini halsiz görmekten.
Bugün ben buraya geleli 1 hafta oluyor, arada 1 günlüğüne gittiğim İstanbulu saymazsak tabi.
10 yıl gibi, gücüm hala çok yüksek ama bunun tek nedeni, içimden gelen deli kuvveti, onu yaşatma isteği ve onu kaybedeceğim günün çok daha ileri ki yıllarda olmasını istediğimden.
Her gün ortalama 3 saat uyuyor ve tüm gün oturmuyorum. Bugün kemoterapi ile verilen serumlar sayesinde,, altını almaya da başladım.
Hem bez, hem de sürgü kullanıyorum. Dünyanın en tiksinen insanı olabilecekken;tiksinsem de tiksinmesem de sayemde yaşayacak hissi ile savaşıyorum.
Gözlerim kapanıyor her cümlemde.
Ve evet kapatıyorum.
İlk günden sevgiler, umarım yarında bunlara benzer vümleler yazarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder