şu an

Her gün değişiyor dünya.
Çok yakında bir televizyon programım olacak.
Büyükbabam ve annem, benim peşimden İstanbul'a gelerek, Adalarda harika bir evimiz olacak.
İşler güzel gidiyor.

Hayatta insan için bence, aile, iş ve ego üçlüsü en önemli kaynaklardır.
Bu üç değişimde bu üç kaynağa tekabül ediyor.
Fakat beni en çok heyecanlandıran ne dersen, 20 küsür yıldır; hep birini özlüyorum.
Annem olmasa, babam, babam olmasa büyükbabamlar...
Hep birilerinden uzakta ve yollarda büyüdüm.
İzmir'e her tatilimde geldim, 2 gün annemde, 2 gün büyükbabamlarda, eee arkadaşlar, sevgililer...
Hiç birine zaman kalmadı, hiç birine doymadım.
Şu an annem, babam ve büyükbabam aynı şehirde olursa; benim 29. yaşımın ilk gününde daha isteyebileceğim bir şey olamazdı.

Şu an için bu üçlü çılgın durumlar böyle. Yarın da böyle olur mu acaba?
Ya amcamlar büyükbabamın gelmesini istemezse, ya televizyon programı sözleşmesine şart koştuğum maddeler kabul edilmezse, ya yeni iş alamazsam...
Ne de çok değişken var ama olması gereken sabitleri unutmamak.
Şu an büyükbabamın salonda yan koltuğunda yatmış bu satırları yazıyorum... Güzel olan sadece bu galiba, şu an!