Motorum kapıda, bense bu gece aylar sonra ilk kez ofiste yatacağım.
Sarhoşum hala ama bu sefer pek bir üsturuplu sarhoş (cumartesi öküz gibi eve gidip, kusup sızdım da :)).
Bu akşam biri dedi ki, o kendini biliyor, (selam olsun bu arada) bir kere de normal bir ailenin çocuğu arkadaşın olmayacak mı?
Tecavüzcü, şizofren, alkolik, katil, piskopat, ruh hastası, deli ailelerin çocukları çevremde.
Hepsi ayrı ayrı güzel, hepsi ayrı iyi insanlar. Bir o kadar da zararlılar ama bana değil işte.
Aslında garip olan benim. Pek bir long time oldu, herkese aynı geyik, vermiyorum, siktir git, evlenmeden olmaz, ayy asılma ama.
Bazı cümleler net, bazı cümleler üstü kapalı esprili ama hepsi gerçek.
Sokağın namuslu ablası olsam da, bu gece sarılarak uyumak istedim, elbette tanımadığım bir bedene veya insana değil.
Sadece sarılmak, sımsıkı, kokusu tanıdık bir koku olan, ruhu yakın olan birine.
Olmadı, olsa da uyur muydum, bilmem, sanırım hayır.
Neyse bu gece de yastıklar beni bekler.
NOT: SABAH UYANMAMIŞSAM UYANDIR BENİ B.
ÇOK YORGUNUM!
Öptüm kib bay!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder