Normalde bugünüm ve yarınım dolu iken, cort diye boşalıverdi.
Çok kızgınım hep o dukanın yüzünden. Sırf protein yersem olacağı buydu, bugün bende dukana trip atarak, bol bol c vitamini verdim bünyeme.
Neyse bu hastalık ile annemi çok özledim. Bilmiyorum herkes de olur mu bu, bazı anlar gelir, ananın bacağına yatıp saçlarını sevsin istersin. İşte tam olarak öyle istiyorum. Az kaldı görmeme ama işte tam 5 yaş çocuk moduna girdim ve bu modumla 5 yaşımdaki gibi ilgilenenin olmaması ne üzücü.
Mesela ağlasam annem gelse hemencecik yanıma, alsa kanatlarına falan.
Deli gibi uyumam lazım ama yatağa geçmeye de korkuyorum, yalnız hissederim diye.
Hani ayaklarını çekip cenin pozisyonu alırsın yaa, o benim ağlama pozisyonumdur :DMeme vermeyecekleri için, elbette ağlamayacağım ama işte ağlasam sesimi duyar mısın yatağımda sözünü kendi dünyama çevirerek, evet duyacak kimsenin olmayışı ile kendime yeni bir ağlama sebebi yaratabilirim :D
Neyse ağlamayacağım sonuç olarak, o kadar kötü hissetmiyorum, sadece hastayım ve her şey gibi o da geçecek. ne büyüttüm lan.
Tamam yatıyorum!
EK: Öff yatmak da istemiyorum ama sümüklerim çok akıyor, bademciklerim kafamla yarışıyor, boğazım çok acıyor ve dünyanın en kokulu osoruğunu yapsam koku almam... :( Eee durum böyleyken, yatmam gerekiyor. Hay amına koyayım tamam yatıyorum!
![]() |
| bu kızı da görsel ararken buldum, çok güzel diye koydum :D |



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder