O kim? O aşk! Aşkın adı yok mu? İstediğin, istendiğin yanında mutlu olduğun, sana benzeyen, benzemeyen herkes aşktır. Aşk'ı biri olarak tanımlamak belki de yaptığımız en büyü hatadır.
Aşk sonsuzdur. Aşk hiç bitmez, sadece tipleri değişir, sadece boyları değişir, sadece renkleri değişir.
İşte tam bu gece, yüzünü bile hayal edemediğim, çünkü çok uzun zamandır sahip olamadığım aşkı özledim.
Ama biliyorum ki, her aşk yanında olumlu yanların binlerce kat fazlası olan, olumsuz yanları da getirir.
Yeni özgürlüğüme kavuşmuşken, yeni bir tutsaklık istemiyorum.
Kısıtlanmaktan öyle çok korkuyorum ki artık. Ne kadar entelektüel olsa da, ne kadar geliştirmiş olsa da benliğini insan, her zaman bazen az, bazen çok baskı uygular karşısındakine. Hiç bir zaman tam anlamıyla güvenemez ona. Çünkü kendinden bilir hayatı! Çünkü asıl kendine güvenmez.
Bundandır ki, 2 aydır hayatıma kimseyi sokmama çabalarım, bundandır ki, her gelene nazik dille, bazen de dilsiz, uzaklaştırmalarım.
Ama işte tam bu akşamüstü. gözlerimi kapattım otobüste, onun elini tuttuğumu düşündüm, sıcaklığını avucumun içinde, bana verdiği o güven hissini düşündüm. Sonra bu gece, onla film izlerken uyuya kaldığımı, kolları arasında olduğumu, arada uyanıp, gözlerimi araladığımda onun da benim de hala aynı yerde olduğunu, o an daha sıkı sarılıp, onun da uyku sersemi bunu fark edip, beni öperek uyumaya devam ettiğini hayal ettim.Belki de ondandır, hala kocaman ayılarıma sarılarak uyumam, ondandır min'le kaldığımda kollarımın arasına almam, arada uyanıp onun tüylerinden öpmem. Çünkü bir tek onlar, beni engelleyemez, bir tek onlar özgürlüğüme sınır koyamaz.
Birazdan uykuya dalacağım, uyumadan önce yine o aşkı düşüneceğim, o sıcaklığı hissetmek isteyeceğim. Tüm masumluğu, tüm sıcaklığı, tüm duygusallığı ile o yüzsüz, belki de hiç bir zaman tek bir yüze sahip olmayacak aşkı hayal edeceğim.
Artık aşklarla kavga etmek istemiyorum, artık aşklarla mutsuz olmak istemiyorum. Artık tekrar aşık olacak cesarete sahip olmak istiyorum.
Ama bunun içinde tek 1 adım atmaya bile cesaretim olmadan, sadece gözlerimi kapatarak hayalini kuruyorum.
Ve biliyorum ki, şans verilebilecek bir sürü iyi insanı kaçırarak, korkak aptalın tekiyim! Ama yine de halimden mutluyum, çünkü özgürlüğümün tam içindeyim!
2 yorum:
keşke yazdıklarınızı renkli yayınlamasanız; okurken okuyucuyo oldukça yoruyor, ha bir de renk körleri için böylesi sayfalara uğramak kabus ötesi bir şeydir...nice güzelliklere, güzel kalınız...
Evet ne yazık ki, herkes aynı şeyi söylüyor:( Ama ben renkleri çok seviyorum. Bir ara zamanım olduğunda farklı denemeler yapacağım. En azında yazılar için.
Çok teşekkür ediyorum yorumunuz için. Sizde sevgiyle kalın:)
Yorum Gönder