Son yazımın bu olmadığı kesin.
Çocuk doğuracak kadar gergindim. Ağzımdan kelimeler çıkmadı, kafamda yaptığım konuşmanın %10'unu belki yapabildim.
Sadece sana ihtiyacım var dedim. O herşeyi yaptığını iddia etti. Çok anlatacak bir şey yok.
Düzelen veya düzelecek bir şey yok.
Yoluma bakma zamanı geldi belki de. Tıkanıklık zamanla çözülür belki de veya her zaman kuru öksürük yaratır.
Tek dileğim bu süreci tek başıma atlatabilmek, kimseye ihtiyaç duymadan, uzun süredir her hastalığımı atlattığım gibi.
Hayatı dikiz aynasından yaşamadan bir hayat dileğiyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder