Her şey süper gitmeye başladı.
Günümü çok daha iyi değerlendiriyorum.
Annemin 50 kilo civarı gönderdiği sebze yemeklerini yiyorum, süper düzende spora gidiyorum, motorla geziyorum.
Genelde her gece eve gidiyorum, eski arkadaşlarımla çok nadir görüşüyorum, çok takılmıyorum, hatta hiç denilebilir, içki çok nadir içiyorum.
Her sabah evden çıkarken babamı öpüyorum. Günde 2 kere telefonla konuşuyorum.
Yeni iş alıp barter yapmaya başladık. Bir dil okulu ve ofise özel hoca geliyor, İngilizce'ye başladık.
Epilasyona başladım. Artık kılsız dünyaaaaaaaaaaaa :D :D
Ne bir erkeğe, ne bir dosta, ne bir arkadaşa ihtiyacım kalmadı. Yani elzem olarak kalmadı. Yine hayatımda bir sürü insan olmaya devam ediyor elbette.
Hatta dün K.'de kaldım. K. hayatımda gördüğüm uyurken en sarılan adamdır. Sabaha kadar sımsıkı sarılır. Sabah onun sarılışı ile uyanırım, ki benim gibi uyanmaz insan. Son dönemdeki bunalımımdan sık görüşüyorduk (2 haftada 1). Ona anlatabiliyordum sadece, daha doğrusu ona anlattıkça keşfediyordum kendimi. Dün bu değişimleri anlattım ona. Gece onda kaldım, son 2-3 gittiğimden beri onla uyuyorum geceleri. Neyse yattık yatağa asla seks yapmadan, yine sarılgan sarıldı sımsıkı. Seviyorum sarılmasını. Sevgi eksikliklerime iyi geliyor. Fakat dün gece resmen bana sarılmasından sıkıldım. Bu da her şeyin harika gittiğini gösteriyor. Sevgi açlığımın gittiğinin kanıtı oluyor. *
Hepsinden güzeli, burayı kapatma kararımdan vazgeçtim ama bir web sayfası yaptım. Adımın hiç geçmediği, gerçek hayat hikayelerini yayınlayacağım bir site.
İlk hikayemi yazdım, şu an edit'leniyor bir arkadaşım tarafından.
Nasıl böyle net karar verdim dersen. Bir TED konuşmacısının anlattıklarına yönelik, inceden muhalefet olan bir mail yazdım ona. O da cevap yazdı. Hikayelerimi okumak, dinlemek istediğini, düşüncelerime katıldığını vb. yazmış. Ondan aldığım gazla hemen başladım. Çok da iyi geldi, harika da bir site oldu.
Kısaca bu durumda artık buraya çok nadir yazarım diye tahmin ediyorum. Çok da mutlu ediyor bu durum.
Mutluyum, mutsuz olacağım güne kadar. Bu da hayatın parçalı bulutlu oluşunun kanıtı ama en azından yola koyulmak da, bol bol güneşli günün habercisi.
*Lan okuyorsun bu satıları piç. Olur da ileri de yine bir acıkırsam, bu yazıya trip atıp sarılmamazlık yapma :D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder