Stant da kitap satıyorum, bir çocuk geldi yanıma; kişisel gelişmek istiyorum dedi. 15 Dakikalık güler yüzüm ama tüm resmiyetimle anlattım.
Neyse sonuç olarak 1 kitap aldı, sadece 1 kitap alma parası varmış, eee bende daha fazla uğraşmak istemediğim için direk iyi günler diyerek şutladım.
Yarım saat sonra bir baktım yine gelmiş, buyurun dedim. Ben size bir şey sormaya geldim dedi, sevgiliniz var mı dedi.
Tabi ki var dememle, yüzündeki ifadenin bozuluşunu tahmin bile edemezsiniz. Bir de beni düşünün, maksimum ego tavanı:))
Neden sordunuz anlayamadım dedim, şeker ve sıcak bir gülümseme ile salağa yatarak.
Şeyyy dedi, tam 1 dakka bakıştık, yaa ben bi kızı seviyorum da, acaba sevdiğini nasıl anlayabilirim ve sevgimi nasıl anlatabilirim dedi.
Vallahi hiç bilmiyorum, ben sevgilimi çok seviyorum o da beni. Söylediğiniz süreçleri de yaşamadık hiç ama eğer siz sevginizi ifade etmek istiyorsanız, buyurun 'bir kitap hediye edin ablaya, dememle 1 kat daha bozulan o embesil ifadesi, yok sağolun diyerek gitmesi ile son buldu.
Abicim ben anlamıyorum, neden her gördüğünüz kıza yazıyorsunuz.
İçine fenerbahçe forması, üstüne takım elbise ceket giymiş, ayağına sivri burun giymiş bir adam, nereden buluyor bu özgüveni?
Nasıl bir amsalaklık bu? Nasıl bir gerzeklik bu! Bi aynaya bak deme!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder