Fişe Taktım, Şarjım Uzun Gidiyor Allahtan!

Önümde şehrin ışıkları, deniz karanlık gözükse de yunan adaları ve teknelerin ışıkları parlıyor.
Ben sallanan salıncakta, kucağımda bilgisayarım ve kısıkça çalan joy fm ile, hafif üşüsem de çok huzurluyum.

Sanırım yıllar oldu, hiç bir şey bu kadar iyi gelmemişti bana.
Her gün daha iyi oluyorum, daha güçleniyorum.
Yenilendim sanıyorum artık...
Yarın gece bu kasabada son gecem olacak, bu gece de yalnız son gecem ve sonunda ailemin yanına İzmir'e de giderek, bu yenilenmenin son aşamasını da tamamlayacağım.

Herşey çok hızlı gelişirken, hayatı sihirli değnekle durdurduğumu hissediyorum resmen. Belki de o değnek bendim ve kendimi fişe takmam gerekiyordu yalnızca.
Allahtan şarjım uzun gidiyor :)
Arada bozulsa da, vurulunca sırtıma yeniden çalışıyorum :D
Şimdi gözlerimi kapatıp, bu saatte öten horozları ve müziğimi dinleyeceğim.

Öpüyorum tüm bu saatte öten horozları duyan tüm insanları :)