İnsanlar neden eski sevgililerini arar?
Neden hep beni eski sevgililerim aradı ve veya arıyor?
Neden ben hiç aramıyorum ve veya aramadım?
Sanıyorum anlıyorum nedenlerini...
Onlar arıyor, çünkü ya hayatı kötü gidiyor ya da yeni sevgilisinden ayrılan veya arası iyi gitmeyen insan, eski sevgili ile kıyaslıyor yeni sevdiğini. Daha iyi sonuçlar elde edince, şanslarını denemek istiyorlar.
Daha iyi sonuçlardan kasıt; benim (veya aramayan tarafın) hiç bir zaman aramıyor oluşu, karşındakindekine bir çeşit gizem yaratıyor. Aslında onunla daha mutlu olabilirdik, saçmaladım belki de, beni çok sevmişti o kadar yılını verdi... gibi düşünceler bürünüyor kafalarda. Yoksa daha iyi sonuç, daha güzel oluşum, daha çok sevmesi, daha güzel sevişmem, daha zeki oluşum...... vb hiç biri olmadı hiç bir zaman.
Herkes aynıdır aslında, ben aramayarak hep kazandım, onların aramalarına değil ama, sadece yanlışlarıma bu yolla dur diyerek.
Ben özlemiyor muyum? Ben aramak istemiyor muyum?
Ben de herkesden bir şeyler özlüyorum, hepsinin yeri ayrı ama hepsi bitmesi zorunlu insanlardı. Bunu bilerek, aynı yanlışları mı yapmak daha doğru, biraz daha üzülüp, yeni bir insan bulup, yeni deneyimlerle büyümek mi. Aynı adamlarla aynı yanlış deneyimler yaşanır. O sebeple değişmek zorunda, yeni yanlışlar için.
İnanmıyorum hiç birinin aşkına, sevgisine. Kendi aşklarıma da tabi... Herkes aynı, ben gibi, onlar gibi. Yüzler değişiyor yalnızca.
En güzeli de, artık yüzleri daha iyi tanıyorum, daha iyi anlıyorum!
Yanlış yapmayı da seviyorum. Tatlı acısı, bana belki de keyif veriyor.
Her aşktan sonra hissedilen, o tatlı acı...
İz bırakan o kadar çok şey de var ki, onla gittiğin bir yere gittiğinde, gözlerin dolabiliyor. Ama başkası ile gittiğin bir yerde de dolabiliyor. Bunun sınırı yok, çünkü hatırladığın sadece, o an ki mutluluğun. Senin veya onun yüzü değil.
O an mutsuzsun sadece. O yok diye.
O kim? O senin kafandaki ruh sadece...
Yani kısaca, kimse sana değer vermiyor, sen de kimseye değer vermiyorsun.
Onu özel kılan tek şey, onun gizemi ve senden uzak kalışı...
Bunu da babamdan öğrenmem de çok acı olsa gerek, 5 yaşından 26 yaşına kadar, bu uygulumayı kızına yapan adamın kızı da, elbette uzak kalmayıbilebilir sanırım.
Sağol baba!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder