Evin balkonundan, bir yanımda kahve ve sigara keyfimi yapıyorum...
Alkol almıyorum, toplu taşımaya binmiyorum, yürüyorum, sağlıklı besinleniyorum, sürekli kitap okuyorum, denizi dinliyorum, iş ve blog dışında bilgisayar kullanmıyorum, geç yatıyorum, erken kalkabiliyorum...
Sanırım iyileşmemin bitmesine çok az kaldı :)
Yapmam gerekenler listesi o kadar kabarık ve ben yetemediğimi, yetemeyeceğimi de bilsem de; şu an sadece denize karşı, yazmak ve karnaval.com"dan still loving you"yu dinlemekten başka kafamda hiç bir şey yok!
Umurumda bile değil, ne saçma sapan son dönem olayları, ne okul, ne de zorunluluklar...
Herşey anca bu kadar iyi hissettirebilirdi.
Bir gün öleceğim ve biliyorum ki, kafamda olan hiç bir sorunun öldüğüm an aklımda hiç bir değeri kalmayacak.
Bu sebeple, bu kasabadaki tatil; resetlenmemin ve yeni bir işletim sistemi ile hayatımın devam etmesini harika şekilde sağladı...
Birazdan banyoya gireceğim, deniz kenarına gideceğim... Belki .bu esen rüzgarda, hastalık riskimi göze alıp denize girirm diye, içime bikinimi de giyeceğim, bugün üşenmeden fotoğraf makinamı da taşıyacağım.
İstanbula döndüğümde de zorunluluklarımın yanında yapmayı istediğim o kadar çok şey var ki, artık cuma cumartesi gecesi dışarı çıkma dışında da hayallerim var.
Mesela araştırdım ve motoru yaptıracağım.
Bisikletim ile tüm İstanbulu gezebileceğim insanlarla tanıştım, her pazar bisiklete bineceğiz.
Sürekli kişisel gelişim üzerine okuma alışkanlığımı, biraz değiştirma kararı ile, yeni kitap araştırmasına başladım, İstanbul"a döndüğümde, belirli bir bütçe ayırarak, bu kitapları düzenli olarak okuyacağım.
Motorum ile, bir motorsiklet grubu var, yakın mesafelerde onlara katılacağım.
Yaza doğru bir otostop arkadaşı bularak, otostop ile karadeniz taraflarına gideceğim.
Cuma cumartesi geceleri dışarı çıkmak yerine, 12"ye kadar çalışabileceğim bir mekan bulacağım ve az da olsa para da kazanacağım.
Bu konu da kendime güvenmesem de, "Allen Carr"ın kitabını aldım ve onu okuyarak, sigarayı bırakacağım...
Oysa ki ne de çok şey varmış yapılacak...
Bunları fark etmek için, belki de bu kasabaya gelmem gerekiyor, yalnız olmam gerekiyormuş...
Mutluyum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder