Sigarayı bırakma girişimini kafaya koymuşken, tez vakitte babamla böyle bir karara adım atma yolunda ilerlerken, son 4 saattir, 1 pakete yakın sigara içip, bununla gurur duymamak, hatta hatta, kendimden nefret etmek pek iyi hissetirmiyor kendimi.
Zaten pek iyi hissetme şansımın olmadığı bugün de, tatlı tatlı ve bombok şekilde gecemi geçirme yolunda ilerliyorum.
Biliyorum bu yatak yine bana, uykuyu haram edecek, biliyorum aslında haram eden, uyku değil, şu an ki aptal beynim:)
Sabah 5 buçukta kalkacak olmanın düşüncesi de, hiç içimi rahat ettirmiyor.
Belki güneş bir gün bizim içim doğar, diyerek, cem abiden, bir parça açayım, yeni aldığım kitabıma gömülüp, nefes almaya devam edeyim!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder